Sandalku ilang
Kecer ning dalan
Gene kowe kondhang
Ngadeg jumejer pinggir dalan
Swaramu banter tur nyempreng
Nggawa kecrikan diencreng-encreng
Gene kowe turu turut benteng
Nanging uripmu ketok enteng
Sing penting mangan sega
Mangape aja amba-amba
Gene mangapmu amba
Nanging lambemu ora amba
Palarapanmu jembar
Wujud kapinteran
Rupamu manis
Wujud kowe wasis
This is the form of report duting Sea-Teacher Program at Anuban Lampang School Thailand with Lampang Rajabhat University
Tuesday, June 18, 2013
Gene
Janur Kuning
Dak sawang mega ing angkasa
Peteng, adem, mendunge saya mrepet
Lambe mripat ngisorku keduten
Apa kang bakal kedadean
Awak iki pating greges
Nyawang lakonmu kang ora nggubres
Unggah ungguh saya ngeres
Aku ngguyu marang kanca
Guyuku pating cekakak
Lambeku mangan enak
Aku saya gumyak
Mega iku ..
Saya tua..
Guyuku iku ..
Jebul guyu tua .
Mripatku mbrebes mili ..
Mili ing pipi
Atiku kaya gedupak sapi ..
Lara ..
Nalika nyawang janur kuning
Mlengkung ngarep omahmu ..
Thursday, May 9, 2013
BERKEMBANG DENGAN TEKNOLOGI
Thursday, May 2, 2013
Kau Milikku
Suaramu merdu
Kepakan sayapmu menyibak kabut kebisuan
Suara sayapmu mendamaikan sepi,
Warnamu indah,
Kau kubelai lembut,
Kau hempaskan sayapmu di angkasa,
Bau wangimu sungguh kuingat,
Ohhh merah putihku
Ku merindukanmu
Sungguh kurindu,
Rindu membelaimu,
Tangan ini tak kan rapuh,
Tuk membelaimu,
Dan berada di pelipis kananku,
Kau getarkan hatiku,
Negeri yang gemah ripah,
Negeri yang loh jinawi,
Pasti sungguh kau rindu,
Ohh sayangku..
Jadilah penenang jiwa,
Kepakkan sayapmu
jauh, tinggi ke langit biru,
Ohh sang dwi warna..
Darah dan tulangku..
Maafkan kami,
yang masih lemah membentangkanmu,
Maafkan kami
yang membuat warnamu pudar,
Ku yakin kau kan tetap bertahan,
Karna kau milikku ..
Friday, April 5, 2013
Di mana ?
Sampe sana nggak ngapa-ngapain sih, cuma nyatet aja. Perkembangan nggak begitu bagus buat adik-adik hari ini. Mungkin karena sedang ujian atau apa aku juga kurang tau.
Eh iya aku tadi ketemu kambing-kambing itu lagi :D.
Aku juga lihat banyak perbedaan di tempat itu. Bekas trek dulu sudah hilang, rumput-rumput tumbuh subur tidak terawat. Cat merahnya juga sudah luntur. Dua pohon yang dulu jadi titik fokusku saat berlatih pun sudah ditebang.
Gara-gara lagi nggak fokus, Dhanu manggil Far aja sampe kedengeran War dan hasilnya malu bangat.
Semut merah di sana banyak banget, sakit lo Mut kamu gigitin. :o
Ada yang ketinggal sih satu. Ada tadi yang izin gara gara nggak boleh keluar sama ortunya. Nggak papa maklum aja kan lagi ujian juga. Besok besok juga ikut lagi. Iya kan Tam?
Eh lama lama ini tulisan nggak jelas banget sih.
Ya wis nggak papa, tetep semangat aja buat temen-temenku. Buat adik adik, waktunya tinggal dua minggu lagi.
SEMANGAT !!
Thursday, March 28, 2013
Everything is started by a dream
Tuesday, February 19, 2013
Yang Lalu Biarlah Berlalu
Aku dapat pelajaran lagi bagaimana bisa jadi lebih dewasa. Yahhh memang benar, masalah yang mendewasakan kita.
Harus disyukuri dan diambil hikmahnya apa yang dulu pernah terjadi. Itu semua nikmat. Yahh memang nikmat.